Misschien herken je dit
Je houdt van je tiener. Maar soms voelt opvoeden zó moeilijk.
Misschien herken je het wel. Je stelt een heel normale vraag en krijgt een snauw terug. Je tiener trekt zich steeds vaker terug op zijn kamer. Afspraken lijken vooral bedoeld om over te onderhandelen en voor je het weet, zit je wéér in een discussie waarvan je je had voorgenomen er niet in terecht te komen.
Of misschien speelt er bij jullie meer. Je maakt je zorgen over school, vrienden, schermtijd, liegen, heftige boosheid of gedrag waar je nauwelijks nog grip op krijgt. Je hebt al van alles geprobeerd, maar merkt dat jullie steeds opnieuw in dezelfde patronen belanden.
En ondertussen twijfel je.
Moet ik hier iets van zeggen of juist laten gaan?
Ben ik te streng of geef ik juist te veel ruimte?
Moet ik helpen of moet mijn tiener dit zelf oplossen?
Hoe stel ik een grens zonder dat het weer volledig escaleert?
Misschien gaat het bij jullie thuis helemaal niet voortdurend mis. Maar merk je wel dat de opvoeding die jarenlang prima werkte, ineens niet meer werkt.
Je kind wordt ouder. En dat vraagt ook iets anders van jou als ouder.